Dla uczczenia pamięci Joanny Wiszniewicz przypominamy zapis seminarium z marca 2008 r. z jej udziałem. 11 lutego o godz. 12.00 na warszawskich Powązkach komunalnych odbędzie się jej pogrzeb.
Joanna Wiszniewicz (ur. 18 marca 1947, zm. 31 stycznia 2009) – polska historyk i polonistka żydowskiego pochodzenia, pracownik naukowy Żydowskiego Instytutu Historycznego.
Urodziła się w rodzinie żydowskiej. Ukończyła w Warszawie średnią szkołę muzyczną w klasie fletu, a następnie polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie uczyła języka polskiego w liceum, prowadziła klub osiedlowy oraz redagowała książki.
Od początku lat 90. pracowała w Żydowskim Instytucie Historycznym. Tam zajmowała się problemem tożsamości polskich Żydów, zwłaszcza pierwszej powojennej generacji. Swoje badania prowadziła podróżując po Polsce i Stanach Zjednoczonych oraz odwiedzając zloty emigracji 1968 w Izraelu. Rezultaty swoich badań upowszechniała w postaci wykładów, książek, artykułów naukowych i prozy dokumentarnej. Była współzałożycielką Stowarzyszenia Przeciwko Antysemityzmowi i Ksenofobii Otwarta Rzeczpospolita. Publikowała m.in. w Midraszu oraz Biuletynie Żydowskiego Instytutu Historycznego.
Jej książka Życie przecięte. Opowieści pokolenia Marca została uhonorowana nagrodą w konkursie na Najlepszą Książkę Roku „Pióro Fredry” za rok 2008 za prezentację najnowszych dziejów Żydów polskich w oryginalnej formie historii ustnych.
